اَسِتیلِن یا اِتین، کوچک‌ترین عضو خانواده آلکینهای هیدروکربنی میباشد و توسط فردی به نام ادموند دیوی در سال ۱۸۳۶ کشف شد اما، در سال ۱۸۶۰ دانشمندی فرانسوی بار دیگر آن را شناسایی کرد و نام استیلن را برای آن انتخاب کرد. استیلن دارای دو اتم کربن و دو اتم هیدروژن  ( C_۲H_۲) با پیوند سه گانه میباشد.

در فشار معمولی جو استیلن نمی تواند به صورت مایع باشد و نقطه ذوب ندارد. نقطه ذوب ۸۰- درجه سلسیوس در فشار ۱.۲۷ اتمسفر است.

کاربرد های استیلن

• جوشکاری: به دلیل بالا بودن حرارت شعله آن
• ایجاد روشنایی قابل حمل: کلسیم کربید برای تولید استیلن استفاده شده در روشنایی قابل حمل استفاده می شود
• کاربرد استیلن در تولید پلاستیک و مشتقات آکریلیک اسید

روش های تولید گاز استیلن

• عبور هیدروکربن از طریق قوس الکتریکی
• اکسیژن دار کردن متان که درمقادیر جزئی محدود و دمای بالا باعث ایجاد هیدروژن، مونوکسید کربن و استیلن می‌شود.
• واکنش آب و کلسیم کاربید (که از واکنش اهک و زغال کک در دمای بسیار بالا تولید میشود) باعث به وجود آمدن استیلن میشود.